Bir ışık ışını değişik yoğunluklu bir ortamdan (örneğin hava) yüksek yoğunluktaki bir ortama (örneğin cam)geçtiğinde eğilir.Buna kırılma denir. Düşük yoğunluklu ortama giren ışıkta (örneğin camdan havaya) kırılır. Ama kritik bir açıdan sonra kırılma olmaz,yansıma olur. Camdan havaya geçişte kritik açı yaklaşık 40 derecedir.Işık cam boyunca ilerledikçe kenarlara çarpar ama gelme açısı kritik açıdan büyük olduğundan iç yansıma olur ve ışık ışını kayıpsız bir şekilde taşınır (ama camın yapısındaki kaçınılmaz dalgalanmalar nedeniyle bir miktar zayıflatma olur).Bu durum,ışık sinyalleriyle veri iletiminin en basit temelidir. Artık sadece modüle ışık kaynağı, iç yansımayı sağlayacak bir saydam iletken ve ışığa duyarlı alıcıya ihtiyacımız vardır.

Fiber Optik İletişim Nedir?

Pratikte cam çubuk yerine çok küçük lifler(cam ya da polimerden) kullanılır.Böylece daha az kaybımız olur. Buna fiber optik iletişim denir. Genellikle iki tür lif (fiber)kullanılır.Geliştirilmiş indeksli fiber optiklerde kayıp çok azdır ama üretmesi çok daha pahalıdır.

İletici olarak, uzun mesafeli bağlantılarda genellikle düşük güçlü lazerler kullanılmasına rağmen, genellikle LED kullanılır. Alıcı olarak da genellikle foto çığ(photo avalanche) diyotları kullanılır. Sayısal kodlama ve iletim teknikleri kullanılmaktadır.

Fiber optik iletişimi kullanmanın pek çok faydası vardır. Teorik olarak çok geniş bant aralıkları kullanılabilir; radyo frekansından 10.000 kata kadar yüksek olabilir. Fiber optik kablolar fiziksel olarak düşük kayıplı,sıradan koaksiyel kablolardan çok daha küçüktür. Lifler arasında elektromanyetik etkileşim yoktur ve sinyal dış etkilerden etkilenmez. Son olarak, lif kırıldığında yangın ya da kıvılcım tehlikesi yoktur. Bu sonuncu özellik, özellikle petrokimya alanları ve benzeri yerlerde veri iletimi gerektiğinde oldukça çekicidir.

Liflerdeki kayıplar iç dağılmalardan ve gelme açısının düştüğü eğilme noktalarından ileri gelir. En az eğilme çapı fiziksel dayanıklılıktan çok kayıplar tarafından belirlenir. Kayıplar uzunlukla ilişkilidir ve tipik olarak 4 dB/km civarındadır. Bağlantı kayıpları , bağlantı başına 2 dB’dir ; iletici ve alıcılarda ya da kabloların bağlantı noktalarında olur. Çok uzun mesafeli iletim sistemlerinde tekrarlayıcılar (repeaters) kullanılır.